Deze website maakt gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.

Verborgen camera’s
Diefstal op de werkvloer

De meeste werknemers zijn integer en te goeder trouw, maar desalniettemin wordt er op de werkvloer geregeld gestolen. De verleiding is kennelijk soms groot en “gelegenheid maakt de dief”. Denk daarbij aan werknemers die in een winkel werken of in een zorginstelling waar geld of goederen – bij wijze van spreken – voor het oprapen liggen.

Werkgevers hebben er soms hun handen vol aan. In de zorg is het ingewikkelde nog eens een keer dat niet alleen de werkgever wordt benadeeld, maar ook (of juist) de kwetsbare cliënt. En zie als werkgever maar eens het juiste onderscheid te maken tussen de beschuldiging van diefstal door een verwarde mevrouw met Alzheimer en de terechte klacht van een cliënte dat haar spullen op onverklaarbare wijze verdwijnen.

In veel van die gevallen ontkomt de werkgever niet aan het installeren van een verborgen camera. De vraag is of dat mag. Hoe zit het ook alweer?

Het is wel duidelijk dat het (stiekem) filmen van personen een schending oplevert van artikel 8 EVRM dat het privéleven beschermt. Hoe noodzakelijk die bescherming is, bleek onlangs maar weer, toen beelden van speelsters van het Nederlandse handbalteam die zich aan het omkleden waren op een pornosite terecht waren gekomen. (Ook) Een werknemer heeft recht op privacy.

Het gebruiken van camera’s is gewoon verboden op grond van het Wetboek van Strafrecht. Wie een camera ophangt, moet dat op duidelijke wijze kenbaar maken. Maar die kenbaarheid schuurt met de effectiviteit van de maatregel, doordat het de pakkans van de dief aanzienlijk vermindert.

Wanneer mag een werkgever wel een camera ophangen?

Gelukkig mag de werkgever gebruik maken van verborgen cameratoezicht, als er een reëel vermoeden is van diefstal en andere maatregelen om de diefstal te bewijzen en de dief te achterhalen niets op (zullen) leveren. Dan mag het zelfs van de Autoriteit Persoonsgegevens (AP), zie ook de ‘Do’s & don’ts cameratoezicht op de werkvloer’ van de AP.

Het spreekt voor zich dat het cameratoezicht proportioneel moet zijn. De werkgever moet zo min mogelijk filmen en de camera moet specifiek gericht worden op de plek waar de diefstal waarschijnlijk plaatsvindt (dus bijvoorbeeld alleen op de kassa of de locker) en mag niet langer worden gebruikt dan voor het krijgen van bewijs strikt noodzakelijk is. Permanent gebruik van een verborgen camera is nooit toegestaan.

Is de werkgever verplicht de werknemers te informeren over cameratoezicht?

Daar komt nog bij dat de werknemers geïnformeerd moeten worden. Zij moeten van tevoren zijn ingelicht dat er de werkgever gebruik kan maken van (verborgen) cameratoezicht. Bijvoorbeeld in het personeelsreglement. Als er een ondernemingsraad is, had die bovendien aan de werkgever zijn instemming moeten geven om gebruik te maken van dit ‘personeelsvolgsysteem’. (Verborgen) Cameratoezicht is namelijk als een personeelsvolgsysteem in de zin van artikel 27 WOR aan te merken.

Overigens moet de werkgever de betrokken werknemers achteraf ook informeren dat hij gebruik heeft gemaakt van verborgen camera’s.

Meldingsplicht cameratoezicht

Dan nog dit. Artikel 31 Wet Bescherming Persoonsgegevens (WBP) verplicht de werkgever zijn voornemen om verborgen camera’s te plaatsen vooraf bij de AP te melden. De AP onderzoekt dan of het gebruik voldoet aan de wettelijke eisen. Dit onderzoek duurt tussen de vier en 24 weken (en intussen gaan de diefstallen door…).

Op 25 mei 2018 vervalt de meldingsplicht: AVG gaat dan van kracht

Dit lijkt een dode letter te zijn: waarschijnlijk niemand deed ooit een melding en (kanton)rechters straffen dit tot op heden niet af. Op 25 mei 2018 vervalt de meldingsplicht, want op die datum wordt de Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG) van kracht en de AVG en de Uitvoeringswet AVG (thans nog alleen een wetsvoorstel) hebben geen meldingsplicht.

Wat moet de werkgever na 25 mei 2018 doen?

Echter dan is de gekwelde werkgever weer wel verplicht een Data Protection Impact Assessment (DPIA) te verrichten. Dat moet namelijk als hij persoonsgegevens wil gaan verwerken die een hoog privacyrisico kunnen inhouden. Gebruik van verborgen camera’s is een verwerking van persoonsgegevens met inherent een hoog privacyrisico. De werkgever moet de impact van die verwerking adequaat beperken (denk aan: camera alleen richten op de kast waaruit gestolen wordt, de videobanden waar geen diefstal op gepleegd wordt meteen wissen e.d.). Lukt het de werkgever niet om voldoende maatregelen te nemen om de privacyrisico’s zoveel mogelijk te beperken, dan moet hij eerst de AP raadplegen. Overtreding van deze verplichting kan leiden tot een boete van de categorie van maximaal 10 miljoen euro c.q. 2% van de wereldwijde jaaromzet. Overigens komt de AP dan pas binnen acht (!) weken met een advies, als die termijn niet al verlengd wordt. Hopelijk is de dief intussen niet met de Noorderzon en een maximale buit vertrokken.

Heeft u vragen over dit onderwerp of andere gerelateerde onderwerpen, neem dan vooral contact op met Eef van de Wiel

 

ONZE MENSEN VAN A TOT Z//
  • Incasso debiteuren, regel het goed! NAAR NIEUWS//
  • Automatisch gezag bij erkenning?
  • Restschuld na crisis; kan ik mijn bank daarvoor verantwoordelijk houden?
  • Geen huwelijkse voorwaarden? Toch blijft privé, wat privé was.
  • Ontslag nemen, lagere alimentatie?
  • Belangrijke termijn voor werknemers bij ontslag op staande voet
  • Dienstverband laten ‘slapen’ om geen transitievergoeding te hoeven betalen, is toegestaan
  • Twaalf jaar partneralimentatie?
  • Van twee naar vier ouders?
  • Overlast door huurders: wat vindt het Gerechtshof daarvan?
  • De failliete huurder: leegstandschade en de bankgarantie
  • Wetsvoorstel UBO-register omvat nieuwe ‘terugmeldingsplicht’ Wwft-instellingen
  • Is uw gedragsverklaring aanbesteden nog geldig?
  • Een werknemer met twee dienstverbanden? Houd rekening met de Arbeidstijdenwet!
  • Strafvervolging voor bestuurder van beboete rechtspersoon
  • Nieuw ROZ-model huurovereenkomst voor woonruimte
  • Het adviesrecht van de ondernemingsraad in geval van faillissement
  • Transitievergoeding ook verschuldigd bij dienstverband van exact 24 maanden
  • Onteigening Hedwigepolder: gaat de Hoge Raad om?
  • Koop breekt geen huur (maar soms wel in stukjes)
  • UAV-GC 2005: (gevolgen van) onvoorziene omstandigheden?
  • Parfums voor € 30,-. Moet Bol.com leveren?
  • Provincie Fryslân kan door met inpassingsplan
  • Valse reviews op internet: niet zonder consequenties
  • Transitievergoeding bij langdurig arbeidsongeschiktheid: geld terug?
  • Onteigening Hedwigepolder: Hoge Raad bevestigt rechtbankvonnis
  • Natrekking versus wegbreekrecht; voor wie gaat de zon op?
  • Nederlands huurstelsel niet in strijd met het eigendomsrecht
  • Belangrijk arrest HvJ EU over toepassing van de Dienstenrichtlijn bij bestemmingsplanregels over detailhandel
  • Goodwill valt niet onder tegemoetkoming in verhuis- en inrichtingskosten bij dringend eigen gebruik
  • De statutair directeur (deel 1) – Benoeming en indiensttreding
  • Overheid wil het aantal vechtscheidingen terugdringen
  • De statutair directeur (deel 2) – Ontslag: geen ontslagbescherming, maar niet vogelvrij
  • Verborgen camera’s: diefstal op de werkvloer NAAR NIEUWS//
  • De meest gestelde vragen over de AVG: deel 1 – Minder dan 250 werknemers: toch een verwerkingsregister bijhouden? NAAR NIEUWS//
  • De meest gestelde vragen over de AVG: deel 2 – Toestemming niet altijd nodig NAAR NIEUWS//
  • Bankbreuk; wat is dat eigenlijk? NAAR NIEUWS//
  • Wetsvoorstel Wet arbeidsmarkt in balans: wat verandert er? Wetsvoorstel Wet arbeidsmarkt in balans: wat verandert er?
  • Trip Advocaten & Notarissen trekt opnieuw ervaren juristen aan
  • Een brancheringsregeling in een bestemmingsplan: Mag dat?
  • Heeft u al een privacystatement voor uw werknemers?
  • Kwijtschelden van studiekosten kost u mogelijk meer dan u denkt
CONTACT Eef van de Wiel
Stel Hier Uw Vraag contactformulier//