Deze website maakt gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.

Transitievergoeding bij langdurig arbeidsongeschiktheid: geld terug?

Sinds de Wet Werk en Zekerheid (WWZ) is ingevoerd op 1 juli 2015 moet de werkgever aan de werknemer een transitievergoeding betalen als hij de arbeidsovereenkomst opzegt. Ook bij opzegging wegens langdurige arbeidsongeschiktheid. Dat terwijl de werkgever dan al twee (en soms zelfs drie) jaar het loon heeft doorbetaald zonder dat daar een tegenprestatie van de werknemer tegenover stond. Ook is niet goed uit te leggen waarom een transitievergoeding (!) verschuldigd is als de werknemer duurzaam en volledig arbeidsongeschikt is en (de rest van zijn werkzame leven niet meer zal werken, maar) recht heeft op een IVA-uitkering.

Asscher gaf destijds toe dat dit een ‘weeffout’ was in de WWZ. Helaas was die erkenning toen geen reden om de wet te repareren.

Wel heeft het vorige kabinet uiteindelijk besloten werkgevers die in die situatie de transitievergoeding moeten betalen, te compenseren. Dat leidde op 23 maart 2016 tot het ‘Wetsvoorstel transitievergoeding bij ontslag wegens o.a. bedrijfseconomische omstandigheden’. Dat wetsvoorstel voorziet in een nieuw artikel 7:673e BW. Daarin wordt bepaald dat het UWV de werkgever de transitievergoeding compenseert als de arbeidsovereenkomst is beëindigd (of niet is verlengd) omdat de werknemer wegens ziekte niet meer in staat was de arbeid te verrichten.

Het UWV doet dat natuurlijk niet spontaan. De werkgever die een transitievergoeding betaald heeft, moet daarom verzoeken. De werkgever kan dat verzoek ook doen als er geen sprake was van opzegging, maar de arbeidsovereenkomst is beëindigd met wederzijds goedvinden door middel van een vaststellingsovereenkomst.

Het UWV betaalt dan de werkgever de transitievergoeding die verschuldigd was op de dag dat aan de loondoorbetalingsperiode van 104 weken een einde is gekomen.

Dit wetsvoorstel was controversieel verklaard en werd geparkeerd gedurende de (lange) formatie. In het regeerakkoord voor Rutte III van 10 oktober 2017 is aangekondigd dat het wetsvoorstel zal worden doorgezet, zodat werkgevers bij een ontslag van een werknemer wegens langdurige arbeidsongeschiktheid gecompenseerd worden voor de transitievergoeding.

Het is nu nog onduidelijk hoe de wet er precies uit zal zien. Er was veel kritiek op het oorspronkelijke wetsvoorstel. De Afdeling (Raad van State) adviseerde de vergoedingsregeling te heroverwegen.

De oorspronkelijk beoogde ingangsdatum was 1 januari 2019. We weten niet of dat gehaald wordt.

Belangrijk onderdeel van het oorspronkelijke wetsvoorstel was dat de compensatie met terugwerkende kracht wordt uitbetaald. De regering wilde de maatregel van toepassing laten zijn in alle situaties waarin de arbeidsovereenkomst op of na 1 juli 2015 (datum van inwerkingtreding van de WWZ) is geëindigd of niet is voortgezet door arbeidsongeschiktheid. Op die manier wordt voorkomen dat werkgevers die voor en na inwerkingtreding van de compensatieregeling tot ontslag overgaan, verschillend worden behandeld. Het is nog niet bekend of deze terugwerkende kracht er daadwerkelijk komt, maar je kunt nu al voorsorteren op als die komt.

Dat betekent dat werkgevers er nu al goed aan doen om alle mogelijk in aanmerking komende gevallen te documenteren. Iemand in het bedrijf moet bijhouden in welke dossiers de werkgever het UWV later misschien om compensatie kan verzoeken. En als de betreffende HR-adviseur ergens anders gaat werken, moet die lijst zorgvuldig worden overgedragen. Ook alle achterliggende stukken moeten bewaard worden. Stukken om de hoogte van de op het moment van 104 weken ziekte verschuldigde transitievergoeding te berekenen (loonstrook, toen geldende cao, evt. transitie- of inzetbaarheidskosten die in mindering zijn gebracht op de transitievergoeding waardoor een lager bedrag aan de werknemer is betaald, die komen namelijk ook voor de compensatie in aanmerking) en bewijsstukken van de duur van de arbeidsongeschiktheid.

Dus, ja, de werkgever krijgt ooit geld terug, mits hij alert is. Het recht is er voor de wakkeren, dat blijkt maar weer.

Mocht u meer willen weten over dit onderwerp of andere arbeidsrechtgerelateerde onderwerpen, neem dan vooral contact op met Eef van de Wiel

 

ONZE MENSEN VAN A TOT Z//
  • Incasso debiteuren, regel het goed! NAAR NIEUWS//
  • Automatisch gezag bij erkenning?
  • Restschuld na crisis; kan ik mijn bank daarvoor verantwoordelijk houden?
  • Geen huwelijkse voorwaarden? Toch blijft privé, wat privé was.
  • Ontslag nemen, lagere alimentatie?
  • Belangrijke termijn voor werknemers bij ontslag op staande voet
  • Dienstverband laten ‘slapen’ om geen transitievergoeding te hoeven betalen, is toegestaan
  • Twaalf jaar partneralimentatie?
  • Van twee naar vier ouders?
  • Overlast door huurders: wat vindt het Gerechtshof daarvan?
  • De failliete huurder: leegstandschade en de bankgarantie
  • Wetsvoorstel UBO-register omvat nieuwe ‘terugmeldingsplicht’ Wwft-instellingen
  • Is uw gedragsverklaring aanbesteden nog geldig?
  • Een werknemer met twee dienstverbanden? Houd rekening met de Arbeidstijdenwet!
  • Strafvervolging voor bestuurder van beboete rechtspersoon
  • Nieuw ROZ-model huurovereenkomst voor woonruimte
  • Het adviesrecht van de ondernemingsraad in geval van faillissement
  • Transitievergoeding ook verschuldigd bij dienstverband van exact 24 maanden
  • Onteigening Hedwigepolder: gaat de Hoge Raad om?
  • Koop breekt geen huur (maar soms wel in stukjes)
  • UAV-GC 2005: (gevolgen van) onvoorziene omstandigheden?
  • Parfums voor € 30,-. Moet Bol.com leveren?
  • Provincie Fryslân kan door met inpassingsplan
  • Valse reviews op internet: niet zonder consequenties
  • Transitievergoeding bij langdurig arbeidsongeschiktheid: geld terug?
  • Onteigening Hedwigepolder: Hoge Raad bevestigt rechtbankvonnis
CONTACT Eef van de Wiel
Stel Hier Uw Vraag contactformulier//